| Spis treści |
|---|
| Łozyska toczne |
| Dobór łożyska |
| Trwałość łozysk tocznych |
| Korzyści i ostrzeżenia |
| Wszystkie strony |
Doświadczenia praktyczne wykazały, że pozornie identyczne łożyska toczne pracujące w identycznych warunkach, niekoniecznie uzyskają taką samą trwałość zmęczeniową. Znormalizowane metody obliczenia trwałości pomagają dokonać opartego na nauce wyboru wielkości łożyska do określonego zastosowania.Przemysł zwraca się w stronę znormalizowanych obliczeń żywotności z dobrego powodu: w rzeczywistości niepraktycznie jest z perspektywy czasu i kosztów przeprowadzanie badania wielu łożysk do określonej aplikacji, w specyficznych warunkach pracy, z wymaganym poziomem ufności.
Rosnąca lista czynników istotnych dla wyznaczania trwałości łożyska była ustalana przez lata, przy coraz większym zrozumieniu warunków pracy i wpływu powiązanego z łożyskiem „systemu”: stałych zanieczyszczeń, smarowania, parametrów roboczych, naprężeń wewnętrznych pochodzących z montażu, naprężeń szczątkowych po hartowaniu, czystości materiału, granicy naprężenia zmęczeniowego materiału i innych elementów.
Rozwój standardu obliczeń zmierzał w kierunku udoskonalenia metod wyznaczania trwałości tak, aby można było z większą dokładnością przewidzieć rzeczywistą żywotność w danej aplikacji, przy założeniu określonych parametrów pracy: Innymi słowy, dokładniejsze dopasowanie trwałości obliczeniowej do uzyskanej trwałości eksploatacyjnej. Ostatnie osiągnięcia naukowe w zakresie produkcji łożysk, trybologii, rozwoju materiałów, monitorowania stanu łożysk przez użytkowników końcowych oraz dostęp do technik i urządzeń obliczeniowych doprowadziły do uzyskania możliwości wykonywania bardziej złożonych i dokładniejszych obliczeń żywotności łożysk.
W roku 2007, Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna ISO opublikowała skorygowaną normę ISO-281, która poszerzała możliwości wyznaczania trwałości łożysk poprzez uwzględnienie wpływu granicy naprężenia zmęczeniowego materiału łożyska i współczynnika wpływu zanieczyszczeń stałych na różne systemy smarowania (takie jak smar plastyczny, smarowanie olejowe obiegowe, kąpiel olejowa i inne) na trwałość łożyska.
Podczas definiowania słowa „trwałość” często pojawia się kilka rodzajów pojęć.
Trwałość nominalna łożyska lub L10 (jak zdefiniowano w normie ISO i ABMA) to trwałość, którą powinno osiągnąć lub przekroczyć 90% wystarczająco dużej grupy pozornie jednakowych łożysk. Mediana trwałości lub trwałość średnia (nazywana czasami MTBF lub Średni Czas Między Uszkodzeniami) jest w przybliżeniu pięciokrotnie większa od obliczeniowej trwałości nominalnej. Trwałość eksploatacyjna jest rzeczywistą trwałością osiągniętą przez łożysko w warunkach pracy do momentu jego uszkodzenia lub gdy konieczna jest wymiana łożyska z innych powodów. Trwałość dokumentacyjna to generalnie wymagana trwałość nominalna L10, a u jej podstaw leży doświadczenie producenta z podobnymi aplikacjami.





